بسیاری از زنان جامعه ما نمی دانند که بستن سوتین به مدت طولانی ارمغانی به جز سرطان برای آنها ندارد.

اغلب مقالات به دلایلی از عوامل ایجاد کننده سرطان سینه مثل نا مناسب بودن تغذیه، ورزش نکردن و... به عنوان عوامل اصلی زمینه ساز این بیماری که بیشترین میزان مرگ ومیر زنان را در 2 دهه اخیرداشته، اشاره می کنند.

این مطالعات قاعدتا باید قابل قبول باشند ولی خانمهایی که در طرح Linda Mccarthey شرکت کردند،زنانی مذهبی ،گیاهخوار و ورزشکار بودند که شانسی در دوری از سرطان سینه نداشتند. شاید اغلب مقالات متقاعد کننده ای که تا کنون در ارتباط با سرطان سینه دیده شده مربوط به پوشیدن سوتین باشد.

در مطالعاتی که در مورد سرطان سینه و ارتباطش با سوتین در آمریکا انجام شده، متوجه شده اند که زنان مبتلا به سرطان سینه سابقه ای در پوشیدن سوتین های تنگ ورزشی و طولانی مدت آنها داشته اند.

درحقیقت تقریبا تمام افرادی که سرطان سینه داشته اند بیش از 12 ساعت در روز سوتین پوشیده اند.

وقتی یک خانم سوتین تنگ ومحکم می پوشد، سینه هایش را تحت فشار قرار می دهد، در نتیجه راههای لنفاوی سینه بسته می شود ونهایتا در آن ایجاد برجستگی می کند. این عامل باعث می شود مایعی که به تدریج انباشته شده است، متورم و حساس شده و به شکل کیست دربیاید. ضمن این که سموم نیز باید از طریق عروق لنفاوی به بیرون رانده شوند.

به هر حال در یک سینه با سوتین محکم و تنگ این مراحل به خوبی انجام نمی شود و در نتیجه سموم در سینه ها تجمع می یابند. در واقع سوتین ها عامل ایجاد سینه های بیمار هستند. سوتین ها حمایت ساختگی و غیرواقعی از سینه ها به عمل می آورند و در واقع بدن انسان قدرت نگهداری از سینه ها توسط خودشان را از دست می دهد و به همین دلیل اغلب خانمها بدون سوتین احساس ناخوشایندی دارند.

پس برای پیشگیری از سرطان سینه نباید سوتین های تنگ پوشید و حتی در صورت امکان بدون آن خوابید.

یک نکته قابل توجه آن است که میزان موفقیت برای بازگشت از سینه فیبروتیک حتی برای افرادی که 15-10 روز بدون سوتین بوده اند بسیار بالا بوده است. ثابت شده است بسیاری از خانمهایی که بدون سوتین بوده اند به طور معجزه آسایی بیماری آنها بهبودی یافته است.